บทที่ 523

เจเดนค่อยๆ ตื่นขึ้น ราวกับความเหนื่อยล้าที่ค่อยๆ คลายตัวลงแทนที่จะปลดปล่อยไปในทันที

ชั่วขณะหนึ่งเขาไม่ขยับ อลาริคนอนอยู่ข้างกาย ยังคงหลับใหล แขนข้างหนึ่งพาดอย่างหลวมๆ บนหมอนใบเดียวกันกับเขา ลมหายใจลึกและสม่ำเสมอในที่สุด ความตึงเครียดจากคืนก่อนหน้าสูบพลังเขาไปจนหมดสิ้น และทิ้งไว้เพียงความเจ็บปวดรวดร้...